परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ !

“परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ।” विश्वासका कुराकानीहरूमा यो सबैभन्दा बढी दोहोरिने वाक्यहरूमध्ये एक हो। भन्न सजिलो छ। सुन्नमा पनि निकै परिचित छ। तर वास्तविक प्रश्न यहाँ छः के तपाईंले साँच्चिकै यसलाई अनुभव गर्नुभएको छ, कि केवल दोहो¥याइरहनु भएको मात्र छ?
किनभने परमेश्वरको प्रेमको बारेमा कुरा गर्नु र वास्तवमै त्यो प्रेमभित्र जिउनुमा धेरै ठूलो भिन्नता छ। धेरैजसो अवस्थामा, परमेश्वरप्रतिको हाम्रो बुझाइ कुनै गहिरो आन्तरिक साक्षात्कारभन्दा पनि हाम्रा भावनाहरू, संस्कृति र बाह्य कुराहरूद्वारा बढी प्रभावित हुन्छ। र केवल भावनाहरूले मात्र हामीलाई परमेश्वर वास्तवमा को हुनुहुन्छ भन्ने कुराको पूर्ण रुपमा प्रकट गर्न सक्दैनन।

म मेरो व्यक्तिगत जीवनको एउटा यस्तो यात्रा साझा गर्न चाहन्छु जसरी म बिस्तारै बौद्धिक विश्वासबाट परमेश्वरको प्रेमको जीवन्त अनुभवतर्फ अघि बढेँ। एउटा समय यस्तो थियो जब मैले एउटा तितो यथार्थ महसुस गरेँः मेरो हृदयमा केही यस्ता सांस्कृतिक धारणाहरू र भित्री मान्यताहरू गहिरोसँग जडेका थिए, जसले मलाई परमेश्वरलाई स्पष्ट रूपमा देख्नबाट रोकिरहेका थिए।मानौ सांस्कृतिक कुराले कब्जा गरेको थियो। म परमेश्वरमा विश्वास त गर्थेँ, तर मेरो हृदयबाट उहाँलाई पूर्ण रूपमा ’प्रेमको स्वरूप’ मा देख्न सकिरहेको थिइनँ। भावना मात्र थियो तर बास्तबिक जिबन पूर्णरुपमा प्रेमपूर्ण थिएन ।

तर जब ती पाटाहरू भत्किन थाले।जब मैले संस्कृति, डर र देखावटीपनभन्दा माथि उठेर आफ्नो हृदयलाई खुला गरेँ। हरेक जिबन को भाग लाइ सुसमाचार को कोण बाट हेर्न थाले। केही परिवर्तन हुन थाल्यो। मैले येशूलाई कुनै बाहिरी विचारको रूपमा होइन, तर आफ्नो आन्तरिक जीवनको केन्द्रविन्दुको रूपमा देख्न थालेँ। र, त्यसपछि सबै कुरा बदलिन थाल्यो।

क) परमेश्वरको प्रेम कुनै दर्शन होइन, यो त रूपान्तरण हो

हृदय परिवर्तन नभई केवल बाहिरी रूपमा र सतही रूपमा “परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ“ भनी गरिने स्वीकारोक्तिमा म अब विश्वास गर्दिनँ। किनभने परमेश्वरको प्रेम कुनै नारा होइन। यो कुनै सिद्धान्त पनि होइन। यो त स्वयं जीवन हो। म इमानदारीपूर्वक स्वीकार गर्दछुः लामो समयसम्म मैले आफ्नो दिमाग र मुखले “परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ“ भनेर घोषणा त गरेँ, तर मेरो हृदयले त्यो यथार्थलाई पूर्ण रूपमा आत्मसात् गर्न सकेको थिएन। त्यहाँ एउटा लुकेको संघर्ष पनि थियो।आफैमा “योग्य वा पर्याप्त“ बन्ने चाहना। मैले धेरै प्रार्थना, धेरै सेवा, धेरै संगति र धेरै प्रयासहरू गरेर परमेश्वरको प्रेम अनुभव गर्ने प्रयास गरिरहेको थिएँ। तर हाम्रो आफ्नै प्रयास र कसरतले कता कता अनुग्रहलाई रोकिरहेको हुन्थ्यो। मेरो जीवनको निर्णायक मोड तब आयो, जब मैले जीवनको हरेक पाटोलाई सुसमाचार (न्यकउभ)ि को दृष्टिकोणबाट हेर्न थालेँ। मैले बुझेँ कि पावलले पनि जीवन, द्वन्द्व र चुनौतीहरूलाई त्यही सुसमाचारकै दृष्टिकोणबाट समाधान गरेका थिए। र मैले बुझ्न थालेँः जीवन यसरी नै ज्यूनु पर्ने रहेछ। कुनै बाँडिएको वा विभाजित धर्मको रूपमा होइन, तर पूर्ण रूपमा ख्रीष्टद्वारा आकार पाएको जीवन।

ख ) प्रेम वास्तविक जीवनमा देखिन थाल्छ

यो रूपान्तरणको प्रमाण केवल आन्तरिक मात्र थिएन। यो बाहिर पनि देखिन थाल्यो। मैले आफ्नो परिवारलाई फरक तरिकाले प्रेम गर्न थालेँ। पहिले, म जिम्मेवार थिएँ, परिवारमा उपस्थित हुन्थेँ, र सहयोग पनि गर्थेँ तर कता कता एउटा गहिरो कुरा टुटिरहेको थियो। मेरो प्रेम व्यावसायिक, योजनाबद्ध, र केवल कर्तव्य पूरा गरेजस्तो मात्र लाग्थ्यो। म समस्याहरू सुल्झाउँथेँ, आवश्यकताहरू पूरा गर्थेँ, बिदाहरूमा सँगै समय बिताउँथेँ र पार्कहरूमा लैजान्थेँ तर हृदयदेखि नै जुन वास्तविक प्रेम हुनुपथ्र्यो, त्यो कतै छुटिरहेको थियो। तर जब ख्रीष्ट मेरो जीवनको केन्द्र बन्नुभयो, प्रेम केवल एउटा क्रियाकलाप मात्र रहेन, यो त मेरो स्वभाव बन्न थाल्यो र जिवनशैली नै हुन् शुरु गर्यो ।अहिले म आफूलाईः अझ बढी स्वतन्त्रताका साथ प्रेम गरिरहेको, गहिराइबाट हेरचाह गरिरहेको, साँचो हृदयले कदर गरिरहेको, सहजै क्षमा दिइरहेको, र सम्बन्धहरूलाई कर्तव्यभन्दा माथि उठेर महत्व दिइरहेको पाउँछु। साना–साना कुराहरू पनि बदलिए। मैले बोल्ने तरिका, सुन्ने तरिका, प्रार्थना गर्ने तरिका, सेवा गर्ने तरिका, मानिसहरूसँग जोडिने तरिका, बाइबल पढ्ने तरिका, संगतिमा जाने र अरूको हेरचाह गर्ने तरिका, र जीवनप्रति प्रतिक्रिया जनाउने मेरो शैली नै बदलियो।

ग ) ’आइसबर्ग’ जस्तो जीवनबाट पूर्ण समर्पणतर्फ

मैले महसुस गरेँ कि जीवन एउटा ’आइसबर्ग’ (पानीमा तैरिने हिउँको ढिस्को) जस्तै हो। मानिसहरूले जे देख्छन्, त्यो त सतहको केही भाग मात्र हो। तर त्यसको मुनि गहिरा भावनाहरू, धारणाहरू, सांस्कृतिक ढाँचाहरू र लुकेका इच्छाहरू रहेका हुन्छन्। जब ख्रीष्ट केवल सतहभन्दा माथि मात्र हुनुहुन्छ, तब जीवन बाहिरबाट हेर्दा ठीकै देखिन सक्छ तर भित्रको गहिरो भाग अपरिवर्तित नै रहन्छ। तर जब येशू सतहबाट उठेर केन्द्रमा आउनुहुन्छ। पानीको सतहमुनिका हरेक गहिराइमा प्रवेश गर्नुहुन्छ।तब वास्तविक रूपान्तरण सुरु हुन्छ। त्यतिबेला प्रेम वास्तविक बन्छ। करकापले गरिएको होइन, देखाउनलाई गरिएको होइन, तर भित्रैदेखि बग्ने प्रेम।मानिसहरूका लागि प्रेम। आफ्नो लागि प्रेम। परिवारको लागि प्रेम। मण्डलीको लागि प्रेम। बचनको लागि प्रेम। प्रार्थनाको लागि प्रेम। आत्मिक वृद्धिको लागि प्रेम। क्षमाको लागि प्रेम। सेवाको लागि प्रेम। र यो जीवनकै लागि प्रेम।

घ ) यो सिद्धान्त होइन, यो त साक्षात्कार (भलअयगलतभच) हो

यो कुनै दिमागी बहकाव होइन। यो केवल धर्म मात्र होइन। यो कुनै कल्पना पनि होइन। यो त जीवन्त साक्षात्कार हो। यो वास्तविक छ। यो व्यावहारिक छ।

परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ र जब उहाँले तपाईंको हृदयमा राज्य गर्नुहुन्छ, तब सबै कुराहरू आफैं सही ठाउँमा आउन थाल्छन्। तपाईं धैर्यता, शान्ति, नम्रता, आनन्द र विश्वासयोग्यतामा हिँड्न थाल्नुहुन्छ। कुनै जबरजस्ती प्रयासले होइन, तर भित्रैबाट उम्रेको प्रेम को भेल जस्तै।

ङ्) एउटा व्यक्तिगत निमन्त्रणा

चाहे तपाईं अहिले जस्तोसुकै परिस्थितिबाट गुज्रिरहनु भएको हो। निराशा, अलमल वा संघर्ष जे भए पनि परमेश्वरले तपाईंको जीवनमा योभन्दा ठूलो र सुन्दर कथा लेखिरहनु भएको छ। परमेश्वरले तपाईंलाई डरद्वारा होइन, तर प्रेमद्वारा आनन्द, पूर्णता र उहाँसँगको सम्बन्धमा बोलाउनुहुन्छ। यदि मैले यो कुरा यहाँ साझा गरिरहेको छु भने, यसको कारण मैले यसको एउटा सानो झलक चाखेको छु। र म तपाईंको लागि पनि यही चाहन्छु।परमेश्वरलाई आफ्नो जीवनको केन्द्रमा राख्नुहोस्। कुनै विचारको रूपमा मात्र होइन, बरु आफ्नो जीवनकै रूपमा। तपाईंले आफ्नो तरीकाले नियन्त्रण गर्न खोजिरहेका कुराहरू उहाँमा समर्पण गर्नुहोस्। जुन भारी तपाईंले एक्लै बोक्न सक्नुहुदैन, त्यसलाई बोक्न छोडिदिनुहोस्। उहाँलाई आफ्नो हृदयमा राज्य गर्न दिनुहोस्। किनभने जब उहाँले राज्य गर्नुहुन्छ, तब जीवन फेरि प्रेमको मार्गमा अघि बढ्न थाल्छ। र जीवन त्यस्तै बन्छ जस्तो यो बन्नु पर्ने थियोः सुन्दर, अर्थपूर्ण र उद्देश्यपूर्ण।

परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ।यसलाई अनुभव गर्नुहोस्। यसमा हिँड्नुहोस्। यसैमा जिउनुहोस्।

लेखकः प्रकाश चन्द्र गिरी
पोखरा
(PhD Scholar, पोखरा विश्वविद्यालय)