मेरो अभिवादन स्वीकार्नुहोस् । टाढा समयकोनादिनाले उसलाई ठाडो प्रश्न गरी, "तिम्रो जाति हिब्बी हो ?"

"हो ।"

" तिम्रो नाउँ एदान हो ?"

"हो ।"

नादिना त्यसपछि मुसुक्क हाँस्छे । ती पुरुषतिर मदिराको कचौरा उचालेर तिरमिर आँखाले हेर्छे एदान उसलाई निर्निमेष हेरिरहन्छ, केही नबुझी । यो हिब्बी जातिको मान्छे यहाँ आएको एक महिनाजति भयो । आज यो गाउँमा ऊन कत्रनेहरूको वाषिर्क चाडको जात्रा लागेको छ । चारैतिर होहल्ला । घरघरले दाखमद्यको घ्याम्पा खोलेका छन् । कोही नाच्छन्, कोही गाउँछन्, कोही गफमा तल्लिन, कोही हल्ला गर्दै घुमिरहेका । साँझको अँध्यारोमा पनि राँको बालीबाली हाट बजार लागेको छ । यो गाउँको नाउँ तकेला । नादिना र उनकी बहिनीहरू एदान हिब्बीलाई घेरेर र्याकर्याक पारिरहेका छन् । तकेला गाउँको आजको चाडमा सबलाई पिउने अनुमति छ, के स्त्री, के पुरुष सब एक अर्कामा बोल्न पाउँछन्, जिस्किन पाउँछन् ।

मेरो अभिवादन स्वीकार्नुहोस् । टाढा समयको बाँध, बन्धनलाई नाघेर एउटी आमा, एउटी नारीको हैसियतले लेख्दैछु । मेरो नाउँ सारा । मेरा दुइओटा नाउँ तपाईले बाइबलमा पढ्नु भएको छ । साराइ र सारा । मेरो बारेमा सुन्नुभएको छ । हागारसँग जलन, सन्तानको रहर, उमेरको सुन्दरता, बाँझीपनको बोझ, बुढेस्कालको एकलोपन, परमेश्वरको प्रतिज्ञा, आदि, आदिमा लटपटिएर म घरी सामान्य घरी असामान्य व्यवहारहरू देखाउँथे । मेरो इसहाक जन्मँदा म कति खुशी भएँ, के बताउँ । तर आज भने मेरो जीवनको प्रलयकारी एक हप्ताको बारेमा केही भन्न चाहन्छु ।

कस्तो दिल खोलेर हाँसेको थियो नगरकोट तीन चार दिन हाम्रो लागि। आकाश, धरती, हिमाल, बादल सब सज्जिएर, ठाँट्टिएर बसेका थिए। एउटा रोचक भेलामा गइएको थियो त्या“माथि। ट्वाल्ल परी हेर्यौं डाँडा, हिमालहरू। गफमा ग्वाम्म डुब्ने लोकमणि, सदीप, शेरबहादुरहरू डुबिरहे। गीता, थिइन्, प्रतिभा, मिरियम पनि। भुवन, एक जोड नारायण थिए, -खडका र जोशी थरीका)। दुइदुइटा ढकाल -तीर्थ र लोकमणि), सरोज, प्रमोद, र्सूय, दिनेश, नोर्बु... सबै नै थिए।

फोहोर बोलीले कतिको मुख र जिब्रोमा राज्य नै गरेको हुन्छ।साना फुच्चा खातेजस्ता किशोरहरूको कुरा छोडिदिउँ क्याम्पस लेभलमा पुगेका युवाहरूबाट धाराप्रवाह निस्किरहन्छन् ती सुन्नैनहुने शब्दहरू।मानिसले आफूलाई आदार गरेको खण्डमा उसको धेरै, धेरै बेहोरा, बानीमा सुधार हुन्छ।यहाँ एउटी पात्र कान्ताले गल्लीका हल्ला हरूलाई कसरी शान्त पारनि् हामी हेरौं

गल्लीका हल्लाहरू

नेपाली इसाई जगतमा र्सवाधिक लोकप्रिय गीत चाहे दाखको बोटमा फूल नफुलोस् माथि आधारित यो कथामा मान्छेको मनमा उब्जने द्वन्द्वलाई अगाडि ल्याउने काम भएको छ।ईश्वरको घरमा हामी सबै जाँदैछौं भने पृथ्वीमा रहूञ्जेल उहाँसँग हामी झगडा गर्न सक्दैनौं।कठीन पर्छ तर उहाँको उद्देश्य र योजनामा पर्ने अप्ठेरा घटनालाई पनि हामीले स्वीकार गर्नुपर्छ।एउटी आमाको विरहसँग परिचित हुने मौका यो कथाले हामीलाई दिन्छ ...

चाहे दाखको बोटमा....

धन्यवाद ज्ञापन कार्यक्रम

फागुन ७ गते प्रजातन्त्र दीवसको दिन बेलुका ३:३० बजे पाटन चर्चमा रेडियो नेपालबाट प्रसारण हुने कार्यक्रम आशाको सन्देश-नेपाल को धन्यवाद ज्ञापन कार्यक्रम विभिन्न मण्डलीका पास्टर अगुवाहरू र संघसंस्थाका पदाधिकारीहरूको उपस्थितिमा सम्पन्न भयो।